به این فکر می کنم
  که چه می شد اگر

به تو فکر نمی کردم
        و تمام لحظه هایم مملو از یاد تو نبود
 هرآن تو را نمی دیدم و
    هر نفس نام تو بر لبم نبود
به این فکر می کنم
  که چه می شد اگر خانه ام بوی تو را نداشت
     و دیوارهای اتاقم سنگینی نگاهت را تکرار نمیکرد
  که چه می شد اگر شعرهایم برای تو نبود
      و برای هرکسی و هر چیزی بود 
   جز برای تو
 نمی دانم توان پاک کردن طنین صدایت
 از حافظه قلبم را دارم یا نه
به این فکر می کنم
     که فردا در حوض امامزاده داوود
      قلبم را آب بکشم
 و پشت دستمهایم را داغ کنم که دیگر در مسیر نفس هایت قرار نگیرند
     تا با هر وزش آن به رقص درآیند
  و به پاهایم قلاده ببندم
   تا از این اسارت رهایشان کنم
 به اینکه فردا دیوارهای اتاقم را جارو کنم
 و حواسم باشد که عکست را از روی میز بردارم
                                          و از روی طاقچه هم
به این فکر می کنم 
     که چگونه  به چشمهایم بگویم
           که دیگر تو را نبینند
     و با چه رویی به اشکهایم بگویم
                        که دیگر از دلم خبر نگیرند
 آه، خدایا
نمی دانم می توانم دیگر آسمان را نبویم؟

  نه
     میدانم  خواهم مرد
          کنار حوض امام زاده داوود
                 کنار اولین قدم هایم

                          پیمان سرقلی